13

بعد از این همه روزایی که گذشت و با مرور حس هایی که تو این مدت داشتم،

به این نتیجه رسیدم که :

عشق خیلی به جنون نزدیکه ... یه جور دیوونگی رمانتیکه .

حسی که به عشق دارم دقیقاً همینه ... دیوانگی محض

اما بدون تجربه کردنش زندگی یه چیزی کم داره.

البته دیگه هیچ کشش و علاقه ای ندارم عاشق کسی بشم

حتا در دیوانه ترین حالتم

حتا در رمانتیک ترین لحظه ها .

اما همچنان معتقدم:

زندگی بدون تجربه کردن عـــشــق به دردسرش نمی ارزه .

و

عشـق فقط به یه بار تجربه کردنش می ارزه ... نه بیشتر .

فرق زیادی هست بین

دوست داشتن همه            با          دوست داشتن یک نفر خاص

اما اگه حس عاشقی رو بارها تجربه کردی،

عزیز من

یا شما،تو تعریف عشق مشکل داری یا کلاً نیاز به درمانهای طبی داری.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پازل :

ـ دقیقاً نمی دونم عـــشــق چیه . هرجا کلمه " عشق" رو بکار می برم،منظورم "خیلی زیاد دوست داشتن کسی" هست .

ـ نمی دونم کجا خوندم:

عاشق شدن مثل پریدن از یه ســاختــمون بلــنده ؛

مغــزت میگـه : حـماقتــه

درحالیکه قلبت میگـه : پرواز کن تــو میتــونــی

می نویسم :

هنوز دوستت دارم 

فقط نمی دانم آخر جمله ام نقطه بگذارم یا علامت سؤال ؟

فرصت بده گریه کنم،که بی نهایت عاشقم

فکر گریز ِ از شب و توفانِ این دقایقم

بگو کجای زندگی،گم شده بودی،عشق من

که خاطرات من،همه،در تو خلاصه می شدن ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پازل :

ـ واسه گذشتن از این توفان،همه چی دارم : یه قایق کاغذی،یه نگاه مات،یه گلایه ی نگفته ...

ـ وقتی دوستت دارن،حرفای بیخودت هم عاشقانه تفسیر می شه،لجبازیاتم مهربونی

وقتی از چشم می افتی،عاشقانه هات حرف بیخود تعبیر می شه و مهربونیات لجبازی !

وقتی دوستت دارن، چرت و پرت گفتنهات می شه باعث آرامش

وقتی می شی عادت،همون حرفهایی که واسه آروم کردنش می گی،می شه یه بهونه واسه دعوا!

این خاصیت چیزیه که آدمها بهش می گن : عشق ... همونی که بین آدمها وجود نداره .

ـ رفتم مرا ببخش و مگو او وفا نداشت

  راهی به جز گریز برایم نمانده بود

...

 رفتم که با نگفته، به خود آبرو دهم 

...

این شعر فروغ،چقدر تلخه ، اگه بتونی مزه اش رو حس کنی.

بچه که بودم،وقتی مامانم می خواست کیک بپزه،دوست داشتم بشینم و نگاش کنم و دوست تر  داشتم که به خمیر خام کیکی که قراره پخته بشه ناخنک بزنم .

بوی وانیل رو دوست داشتم و فکر می کردم خیلی خوشمزه اس ...

یه روز یواشکی و دور از چشم مامانم،رفتم سراغ ظرف وانیل و یه قاشق غذا خوریِ پُر برداشتم و همه رو یه جا ریختم تو دهنم!

از طعم وحشتناکش هیچی نمی گم . چون اگه کسی امتحانش نکرده باشه،متوجه حس و حالتِ اون لحظه ی من نمی شه .

فقط یه بار امتحانش کردم ،نمی دونم هنوز طعم وانیل های امروزی هم همونطوریه ؟

نتیجه ی اخلاقی :

 بعضی چیزا خوش عطر و بو هستن و به نظر خوشمزه میان،

اما حتا یه ذره از اون رو نمی شه قورت داد!!!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پازل :

ـ واژه ی با شکوهِ عشق قابل مقایسه با وانیل نیست ... اصلاً دو موضوع جدا هستن .

 از عشق معذرت می خوام که به وانیل تشبیه اش کردم ، اما مزه اش کاملاً وانیلیه . با طعم وانیل نه ... خودِ وانیل !

ـ هیچوقت چیزایی که با طعم وانیل یا با طعم پرتقال باشن، رو انتخاب نمی کنم،

که از این به یعد شامل عشق وانیلی هم می شه!

ـ قشنگترین حسی که توی این دنیا وجود داره عشقه ،اما فکر نمی کنم دیگه عاشق کسی بشم.

  عاشقی مثه خوردن وانیله !