از تفنــگ متنفر میشیم، نه از کسی که به سمت مان نشانه رفته
از جهنم متنفر میشیم، نه از انکه راه زندگـــی رو بسته
از مرگ متنفر میشیم، نه از آنکه ما رو کُشتـــه
ما مردمان عجیبی هستیم
_______________________
پازل :
بعدها در مورد ما چه خواهند گفت؟ واقعیتها را یا همان دروغهایی را که همیشه در کتابهای تاریخ مینویسند؟
چیزی که شاید وقتی بچه بودی برای داشتنش دلت غنج میرفت حالا بدون نیم نگاهی حتا، از کنارش رد میشوی
و اگر روزی پای بساط دستفروشی ایستاده باشی، هر علت دیگری ممکن است داشته باشد اما مطمئناً دلیلش غنج رفتن دلت مثل بچگی ها نخواهد بود
از یه جایی به بعد دلتنگی ... حتا عشق چیزی شبیه جنس های بنجل بساط دستفروشیها به نظر آدم می آیند و چقدر حیف
____________________
پازل :
1_ بارها گفته ام و بار دگر میگویم که نوشته های من صرفاً نظرات شخصی من هستند و دلیلی برای عصبانیت و جبهه گیری نیست پس اگر نظر شما مخالف من است لطفاً قبل از حمله روی ضربدر قرمز رنگ گوشه راست این صفحه کلیک کنید، صفحه به راحتی بسته خواهد شد.
2_ حتا اگر نوشته های من به مذاق کسی خوش نیاید هم دلیل نمیشود،درست نباشند. میدانم روزی تجربه اش خواهد کرد فقط اندکی صبر چون مطمئنم روزی به تمامشان خواهد رسید ؛ تأکید میکنم روزی و به تمامشان
فقط زمان رسیدن متفاوت است! یکی نیم ساعت بعد از خواندنشان خواهد رسید و یکی شاید ده سال بعد ... اما بلاخره خواهد رسید
اگر به نظرتان نه! امکان ندارد و فکر میکنید که شما از اون خانواده هاش نیستین و امکان ندارد حرفم در مورد شما صادق باشد پس لطفاً گزینه ی اول را مجدد بخوانید :)))
کسی چه میداند
زنی که توی تاکسی اشک هایش را با پشت دستش پاک میکند و دست راننده که دستمال بهش میدهد را رد میکند غمگین تر است؟ یا زنی که حتی پیازهای تکه تکه شده هم اشک هایش را در نمیاورد؟
کسی چه میداند
مردی که پشتش را میکند به زنی و چشم روی هم میگذارد عاشق تر است یا مردی که برای خوشبخت تر شدن زنی چشم روی خوشبختی خودش میبندد؟
کسی چه میداند
زنی که دائم لبهایش باز میشود به عیب های همنفسش بیشتر مبتلا به دوست داشتن همان مردِ پر از ایراد است یا کسی که هر چیزی روی لبش می آید الا گلایه ؟
کسی چه میداند
خوشبخت زنی است که موهایش همیشه با دستهای مَــردش مرتب میشود و بوسه های او سرخی لبهایش است، یا زنی که یادش رفته تارهایش را پشت گوش بیندازد ولی دستش به پشت گوش انداختن خواسته های مردش نرفته
کسی چه میداند
زنی که مشتش را پر از قـرص میکند و از بالای پل ارتفاع را میسنجد بیشتر از زندگی بریده یا مَــردی که پتو را کنار میزند و بی هیچ دلیلی چشم باز میکند و چای سرد و تلخ را سر میکشد و در را خودش پشت سرش میبندد ؟
این شهر، صندلی های مترو، گوشه های پارک ها، اتوبان های پر از ماشینهای تک سرنشین با شیشه بالاکشیده پُــر است از کسانی که ظاهرشان یک حالی را میرساند و توی دلشان یک حال دیگر است!
زیر این آسمان آبی دود گرفته، پر از کسانی ست که تو نمیتوانی از لبخندشان خوشی شان را بفهمی،
اشکهایشان را نمیتوانی بگذاری به پای درد جانشان!
زندگیشان از هزار مُــردگی بدتر است و از بس تظاهر کرده اند روزی سه بار خودشان نبودن را توی دستشویی بالا می آورند!
اینجا روی این زمین متزلزل گرد، ظاهر آدمها نشان هرچیز که فکرش را بکنی هست، جز حال واقعیشان
ما ولی ظاهر زندگی آدمها را میبینیم و برای باطن زندگی خودمان آه میکشیم
فاطمه جوادی
آدمها گاهی قسمتی از خودشان یا تمامشان را با نقاب یا ماسکی میپوشانند، گاهی از سر ترس، گاهی برای فریبکاری، گاهی برای قوی نشان دادن خودشان
هر کدام از ما آدمها خواسته یا ناخواسته گاهی از این نقاب و ماسکها زده ایم که؛
حرفم این نیست
داشتم به این فکر میکردم همیشه در هر کدام از ما، قسمتی ست که هیچوقت دیده نمیشود، به خصوص وقتی که خودِ خودِ خودمان هستیم، بخصوص وقتی از هیچ نقاب و ماسکی استفاده نمیکنیم
همیشه قسمتی از هر آدمی هست که هیچوقت دیده نمیشود با اینکه هیچ تلاشی برای پوشاندن یا قائم کردنش نمیکند، تأکید میکنم ؛ همیشه
و گاهی این دیده نشدنها تأسفی ست برای تمام آنها که ندیدند، تأسفی ست برای آنهایی که توانایی دیدنش را نداشتند
________________
پازل :
منظورم نیمه ی پنهان وجود آدمها نیست، منظورم وجهی از آدمها که تلاش برای پوشاندنش دارند هم نیست
با سهمیه تو یه دانشگاه دولتی درس خونده _ درست نیست فضولی کنیم و بگیم که اگه سهمیه نداشت هوشش در حد پایان دوره ابتدایی بود ولاغیر _ با پارتی جایی استخدام شده و ... با اتکا به کارت فلانِ فعالش! یه گوشه ی سفر ه ی انـ ـقـ لاب نشسته و داره میخوره
مثبت اندیش! است و گاه گاهی بین بلعیدن لقمه هاش یه نگاه به ما میکنه و میگه: باور کنین خدا عادل ــه
و من داشتم به این فکر میکردم اگر خدای عادلی و عدالتی بود قاعدتاً باید لقمه هاش تو گلوش گیر میکرد و خفه میشد!
_______________________
پازل :
_ گاهی نشانه های عدالت خداوند، چیزی شبیه دهن کجی به خودش و عدالت کذایی اش هستند.
_ و خداوند عادل است ... هه! عجب چِرت قشنگی
شاید تو آمده بودی، من نبودم
شاید آمده بودی، نبودم رفتی
کسی چه میداند؟