یکشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۷ ساعت 17:0 توسط یک آدم اینجوری!
خنده رو دوست دارم، نه صدای قهقهه ی از سر مسـ ـتـ ـیِ زنی روی تـ ــخـ ــتِ بولهوسی رو

لبخند رو دوست دارم، نه پوزخند پیروزیِ نامردیها و بی شرفیها رو

لبخند رو دوست دارم، نه خنده هاى از ته دل اونايى رو كه به زور سهميه و پارتى و ژن لجنى شونن يا با اتكا به ٥متر پارچه سياهى كه دورشون پيچيدند و يه متر ريشى كه از چانه شون آويزونه،، در بيكرانِ موفقيت!هه! دارن يورتمه ميرند

خنديدن رو دوست دارم اما نه وقتى مى خورند و مى بَرند و مى بُرند و مى دزدند و به ريش من و تو مى خندند

صداى خندیدن ها رو دوست دارم، نه عربده کشیهای ناشی از ارضـ ـای سیاه مـ ـسـ ـتهای روی تخت های اجاره ای رو!

صداى خنديدن رو دوست دارم اما نه اصوات از سر خوشىِ كفتارها رو 

خلاصه كه من خندیدن رو دوست دارم، لبخندها رو دوست دارم اما تو دنیاشون/دنیاتون از اون لبخندها و خنده هایی که دوست دارم،خبری نیست 

اینجا، خنده هاشونم ترسناکه

 

یکشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۹۷ ساعت 16:40 توسط یک آدم اینجوری!
میخوام هرچه زودتر تموم بشه،اینـــو میخوام

خیلی خسته ام رئیس،خسته از تنها سفر کردن،تنها مثل یه چلچله زیر بارون

خسته ام از این که هیچوقت رفیقی نداشتم که پهلوم بشینه و ازم بپرسه از کجا اومدم و کجا میرم یا چرا؟

انقدر خسته ام از این که آدما همدیگه رو اذیت می کنن خسته ام از تمام دردهایی که تو دنیا حس می کنم و می شنوم و هر روز دردها بیشتر میشه

درد تو سر م مثل خرده های شیشه،اینجا، تمام مدت 

می فهمی؟

 

 

دیالوگ جان کافی تو فیلم 

The Green Mile

http://www.namasha.com/v/Ki1qr9FG

 

 

 

 

مشخصات
سلام

یه وقتایی دلم میخواد بنویسم خارج از آداب نویسندگی

می نویسم و می دونم که بیشتر نوشته هام معقول و خواننده پسند نیستن،
نوع نوشته ها بستگی به حال و هوای اون روزم داره.

گاهی هر روز میام،می نویسم و گاهی هفته ها نیستم.
گاهی مثبت اندیش ترین آدم دنیام و گاهی ناامیدتر از من پیدا نمی شه.
گاهی خدا رو کنارم می بینم و گاهی انقدر دورم که هیچ ردی ازش نیست ...


شاید این نوشته ها،انعکاس لحظه هاییه که حس شون می کنم ...
گاهی با شوق
گاهی با خشم
گاهی با عشق
و گاهی با هیچ !

و بین این "گاهی"ها،پرم از روزمرگی های تکراری .



نوشته هام صرفاً حس ها،نظرات یا عقاید شخصی من هستن که ارزش علمی و فلسفی نداشته و هیچ اعتباری ، در هیچ کجا ندارن.
و یه وقتایی جمله ها و کلمه هایی لابلای نوشته هام می بینی که مغایرباادبیات و قوانین نویسندگیه ...

پس :

اگه باب میلت نیست،خودت رو ناراحت نکن و مطمئن باش هر لحظه که بخوای، با یه کلیک روی ضربدر گوشه بالایی سمت راست،این صفحه بسته خواهد شد .

حالا که اینجایی ،فقط بخوان و بگذر ...
قضاوتت باشه برای خودت.
من نه عشق می خوام،نه تایید
نه نصیحت می خوام
و نه تحلیل روان شناسانه!


یک یادآوری:

آدمها فقط نوشته ها و گفته هاشون نیستند،گاهی نگفته هاشونند
اگه فقط لابلای نوشته ها و گفته هاشون،دنبالشون بگردی، بیراهه میری و گمشون می کنی.



ناراحت میشم از اینکه نوشته هامو،توو  وبلاگها و جاهای دیگه ببینم لطفاً نوشته هامو جای دیگه کپی نکنین
بخصوص توو ف.ی.س...ب.و.ک که چه با ذکر منبع و چه بی ذکر منبع، راضی نیستم،رد نوشته هامو اونجا ببینم.



* اگر تحمل روبرو شدن با واقعیتهای تلخ جامعه مون رو ندارید بهتر است مطالب این وبلاگ رو نخوونید.