لبخند رو دوست دارم، نه پوزخند پیروزیِ نامردیها و بی شرفیها رو
لبخند رو دوست دارم، نه خنده هاى از ته دل اونايى رو كه به زور سهميه و پارتى و ژن لجنى شونن يا با اتكا به ٥متر پارچه سياهى كه دورشون پيچيدند و يه متر ريشى كه از چانه شون آويزونه،، در بيكرانِ موفقيت!هه! دارن يورتمه ميرند
خنديدن رو دوست دارم اما نه وقتى مى خورند و مى بَرند و مى بُرند و مى دزدند و به ريش من و تو مى خندند
صداى خندیدن ها رو دوست دارم، نه عربده کشیهای ناشی از ارضـ ـای سیاه مـ ـسـ ـتهای روی تخت های اجاره ای رو!
صداى خنديدن رو دوست دارم اما نه اصوات از سر خوشىِ كفتارها رو
خلاصه كه من خندیدن رو دوست دارم، لبخندها رو دوست دارم اما تو دنیاشون/دنیاتون از اون لبخندها و خنده هایی که دوست دارم،خبری نیست
اینجا، خنده هاشونم ترسناکه