سه شنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۰ ساعت 22:9 توسط یک آدم اینجوری!
 

نمی دونم چرا حتا تو خوش بینانه ترین حالتم

حتا وقتایی که تو اوج مثبت اندیشی هستم

این جمله به نظرم،احمقانه ترین دروغه :

 

پلیس حافظ امنیت جان و مال مردم!

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پازل :

ـ یه عده این جمله رو باور دارن و یه عده نه

ولی یه چیز این وسط مشترکه و اون حس من نسبت به هر دو گروهه!

دلم می سوزه به حال اونایی که فکر می کنن واقعا پلیس حافظ امنیت ... دلم می سوزه چون هنوز انقدر خام و بی تجربه ان که اراجیفی مثل این جمله ی کذایی رو باور می کنن.

دلم می سوزه به حال خودم و اونایی که این جمله رو باور ندارن ، دلم می سوزه چون پشت این ناباوری،زخمهایی هست که گاهی با هیچی التیام پیدا نمی کنن. 

 

ـ کاش انقدر از جملات دهن پرکن و قشنگ اما تو خالی استفاده نمی شد. بطوری که خیلی وقتا بین واقعیت و اون چیزی که گفته می شه، " فاصله از اینجا تا آسمان است . "

 

 ـ چقدر می شه به پلیس اعتماد کرد وقتی بیشتر، مردم عادی و بی گناه ازش می ترسن و خلاف کارا و دزدا،مترسک فرضش می کنن!!!

 

مشخصات
سلام

یه وقتایی دلم میخواد بنویسم خارج از آداب نویسندگی

می نویسم و می دونم که بیشتر نوشته هام معقول و خواننده پسند نیستن،
نوع نوشته ها بستگی به حال و هوای اون روزم داره.

گاهی هر روز میام،می نویسم و گاهی هفته ها نیستم.
گاهی مثبت اندیش ترین آدم دنیام و گاهی ناامیدتر از من پیدا نمی شه.
گاهی خدا رو کنارم می بینم و گاهی انقدر دورم که هیچ ردی ازش نیست ...


شاید این نوشته ها،انعکاس لحظه هاییه که حس شون می کنم ...
گاهی با شوق
گاهی با خشم
گاهی با عشق
و گاهی با هیچ !

و بین این "گاهی"ها،پرم از روزمرگی های تکراری .



نوشته هام صرفاً حس ها،نظرات یا عقاید شخصی من هستن که ارزش علمی و فلسفی نداشته و هیچ اعتباری ، در هیچ کجا ندارن.
و یه وقتایی جمله ها و کلمه هایی لابلای نوشته هام می بینی که مغایرباادبیات و قوانین نویسندگیه ...

پس :

اگه باب میلت نیست،خودت رو ناراحت نکن و مطمئن باش هر لحظه که بخوای، با یه کلیک روی ضربدر گوشه بالایی سمت راست،این صفحه بسته خواهد شد .

حالا که اینجایی ،فقط بخوان و بگذر ...
قضاوتت باشه برای خودت.
من نه عشق می خوام،نه تایید
نه نصیحت می خوام
و نه تحلیل روان شناسانه!


یک یادآوری:

آدمها فقط نوشته ها و گفته هاشون نیستند،گاهی نگفته هاشونند
اگه فقط لابلای نوشته ها و گفته هاشون،دنبالشون بگردی، بیراهه میری و گمشون می کنی.



ناراحت میشم از اینکه نوشته هامو،توو  وبلاگها و جاهای دیگه ببینم لطفاً نوشته هامو جای دیگه کپی نکنین
بخصوص توو ف.ی.س...ب.و.ک که چه با ذکر منبع و چه بی ذکر منبع، راضی نیستم،رد نوشته هامو اونجا ببینم.



* اگر تحمل روبرو شدن با واقعیتهای تلخ جامعه مون رو ندارید بهتر است مطالب این وبلاگ رو نخوونید.