وبلاگمم شده مثل فکرهام ... پِر از ثبت موقت شده هایِ بلاتکلیف رها شده
مشخصات
سلام
یه وقتایی دلم میخواد بنویسم خارج از آداب نویسندگی
می نویسم و می دونم که بیشتر نوشته هام معقول و خواننده پسند نیستن، نوع نوشته ها بستگی به حال و هوای اون روزم داره.
گاهی هر روز میام،می نویسم و گاهی هفته ها نیستم. گاهی مثبت اندیش ترین آدم دنیام و گاهی ناامیدتر از من پیدا نمی شه. گاهی خدا رو کنارم می بینم و گاهی انقدر دورم که هیچ ردی ازش نیست ...
شاید این نوشته ها،انعکاس لحظه هاییه که حس شون می کنم ... گاهی با شوق گاهی با خشم گاهی با عشق و گاهی با هیچ !
و بین این "گاهی"ها،پرم از روزمرگی های تکراری .
نوشته هام صرفاً حس ها،نظرات یا عقاید شخصی من هستن که ارزش علمی و فلسفی نداشته و هیچ اعتباری ، در هیچ کجا ندارن. و یه وقتایی جمله ها و کلمه هایی لابلای نوشته هام می بینی که مغایرباادبیات و قوانین نویسندگیه ...
پس :
اگه باب میلت نیست،خودت رو ناراحت نکن و مطمئن باش هر لحظه که بخوای، با یه کلیک روی ضربدر گوشه بالایی سمت راست،این صفحه بسته خواهد شد .
حالا که اینجایی ،فقط بخوان و بگذر ... قضاوتت باشه برای خودت. من نه عشق می خوام،نه تایید نه نصیحت می خوام و نه تحلیل روان شناسانه!
یک یادآوری:
آدمها فقط نوشته ها و گفته هاشون نیستند،گاهی نگفته هاشونند اگه فقط لابلای نوشته ها و گفته هاشون،دنبالشون بگردی، بیراهه میری و گمشون می کنی.
ناراحت میشم از اینکه نوشته هامو،توو وبلاگها و جاهای دیگه ببینم لطفاً نوشته هامو جای دیگه کپی نکنین بخصوص توو ف.ی.س...ب.و.ک که چه با ذکر منبع و چه بی ذکر منبع، راضی نیستم،رد نوشته هامو اونجا ببینم.
* اگر تحمل روبرو شدن با واقعیتهای تلخ جامعه مون رو ندارید بهتر است مطالب این وبلاگ رو نخوونید.